กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 248 นี่ใครกัน? ประสาทปะเนี่ย!
คิดจะขายขนมหวาน จะพึ่งแค่ความนึกสนุกชั่วครั้งชั่วคราวไม่ได้ สิ่งสำคัญคือฝีมือต้องถึงและอุปกรณ์ต้องพร้อม
เฉิงเยี่ยนไม่ได้รีบใช้แต้มไปสั่งทำในร้านค้าระบบทันที แต่ตัดสินใจออกไปสำรวจดูก่อนว่าพวกที่ขายทีรามิสุตามท้องตลาดต้องใช้อะไรกันบ้าง
นอกจากนี้ยังต้องสั่งซื้อเครื่องทุ่นแรงบางอย่าง เช่น เครื่องตีฟองนมขนาดใหญ่ เครื่องเตรียมอาหาร และอื่นๆ
ไม่อย่างนั้นถ้าต้องทำขายเยอะขนาดนั้นแล้วยังต้องทำมือเองหมดเหมือนตอนทำให้เสิ่นจิ้งซู สู้กลับไปขายมาม่าผัดต่อยังจะดีกว่า
พอเป็นแบบนี้ เฉิงเยี่ยนจึงไม่รีบร้อนที่จะไปสั่งทำรถเข็นขายอาหาร
สองสามวันมานี้ นอกจากเวลาตั้งแผงขายของแล้ว เวลาที่เหลือเฉิงเยี่ยนก็พาเสิ่นจิ้งซูออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก