0230 บทที่ 230 ไม่สมเหตุสมผล ไม่สมเหตุสมผลเอามากๆ

บทที่ 230 ไม่สมเหตุสมผล ไม่สมเหตุสมผลเอามากๆ

ในตอนที่หวังเสี่ยวน่านำขนมถั่วเขียวเย็นไปส่งให้พ่อที่บริษัท

หลิวหลิงหลิงก็กลับมาถึงบ้านเช่นกัน

หลังจากถึงบ้าน เธอก็เปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะใส่ในบ้าน

ชายชราสวมชุดฝึกวิชาที่ดูสบายตัวนั่งดูช่องงิ้วอยู่บนโซฟา เมื่อได้ยินเสียง เขาก็หันกลับมามองพลางยิ้มแล้วเอ่ยถาม "หลิงหลิง กลับมาเร็วจังเลยนะ?"

"ใช่แล้วค่ะ!"

หลิงหลิงหย่อนก้นนั่งลงข้างคุณปู่ เธอแกว่งถุงที่ถืออยู่ในมือไปมา "ไปซื้อขนมถั่วเขียวเย็นมาให้ปู่ไงคะ ปู่ไม่ใช่บอกว่าร้านเมื่อวานไม่อร่อยเหรอ?

หนูเลยเปลี่ยนร้านให้ใหม่ ร้านนี้เป็นฝีมือระดับปรมาจารย์ครัวแป้งชั้นยอดเลยนะ น่าน่าเพื่อนซี้ของหนูทั้งครอบครัวกินแล้วก็บอกว่าอร่อยกันทุกคนเลยค่ะ"

คุณปู่ยิ้มเต็มใบหน้า