0194 บทที่ 194 เฉิงเยี่ยนเริ่มวิตกกังวล

บทที่ 194 เฉิงเยี่ยนเริ่มวิตกกังวล

คืนนี้กว่าจะได้กลับก็ดึกมากแล้ว

ตอนไปถึงลานบ้านหลังเล็กก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนแล้ว

เสิ่นจิ้งซูหาวหวอดๆ เธอเริ่มผล็อยหลับมาตั้งแต่ระหว่างทาง พอถึงบ้านก็ยิ่งตัวอ่อนปวกเปียกเหมือนไร้กระดูก เอนพิงเฉิงเยี่ยนแล้วคอพับไปเลย ทั้งร่างแทบจะเกาะติดอยู่บนตัวเฉิงเยี่ยน

ในใจเฉิงเยี่ยนรู้สึกผิดอยู่บ้าง

คิดในใจว่าพรุ่งนี้ตอนไปตั้งแผงไม่พาเสิ่นจิ้งซูไปด้วยจะดีกว่า การตั้งแผงขายของแบบนี้ทุกวันมันเหนื่อยเกินไป อดนอนแค่วันเดียวก็พอกล้อมแกล้ม แต่ถ้าต้องทำแบบนี้นานๆ คงไม่ไหวแน่