0182 บทที่ 182 เฉิงเยี่ยน ความจริงแล้วผมเป็นอัจฉริยะ

บทที่ 182 เฉิงเยี่ยน: ความจริงแล้วผมเป็นอัจฉริยะ

เสิ่นจิ้งซูบอกว่าอยากกินถังหูลู่ เฉิงเยี่ยนจึงคอยมองหาตลอดทาง

ช่วงต้นเดือนสิงหาคมแบบนี้ ไม่มีทางมีแผงลอยขายถังหูลู่อยู่แล้ว จะมีก็แต่ร้านค้าตามริมทางเท่านั้น

อุณหภูมิในร้านค่อนข้างต่ำ ถังหูลู่ถึงจะรักษาเนื้อสัมผัสเอาไว้ได้

ถ้ามาตั้งแผงขายข้างนอก ด้วยอุณหภูมิระดับนี้ในตอนนี้ คาดว่าใครขายก็คงขาดทุนย่อยยับกันหมด

เฉิงเยี่ยนมองหามาตลอดทาง ก็พบว่าแทบไม่มีร้านขายถังหูลู่เลยจริงๆ

เสิ่นจิ้งซูเห็นเฉิงเยี่ยนมองข้างทางบ่อยๆ จึงเอ่ยเตือน "ถ้าเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้นมา พวกเราสองคนแต่สามชีวิตเลยนะ ชีวิตของแม่ลูกคู่นี้อยู่ในกำมือพวงมาลัยของคุณหมดแล้ว

อย่าเหม่อสิคะ"

เฉิงเยี่ยนยิ้มพลางพูดว่า "ผมรู้น่า นี่ผมก็ลดความเร็ว ขับเลนขวาช้าๆ อยู่นี่ไง กำลังมองหาถังหูลู่อยู่ครับ"

เสิ่นจิ้งซูชะงักไป