0173 บทที่ 173 เจ้าเนื้อหน่อยๆ สิถึงจะเป็นที่สุด

บทที่ 173 เจ้าเนื้อหน่อยๆ สิถึงจะเป็นที่สุด

เฉิงเยี่ยนรีบกินไส้กรอกย่างในมือให้หมดอย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็พูดกับเสิ่นจิ้งซูว่า "เดี๋ยวผมไปซื้อพวกกวยจี๊กับถั่วในซูเปอร์ให้คุณกินเล่นระหว่างทางนะ ไปก่อนล่ะ"

มองแผ่นหลังของเฉิงเยี่ยนที่เผ่นแน่บหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต

เสิ่นจิ้งซูก็หลุดหัวเราะออกมาทันที

พอกินไส้กรอกย่างหมด

ทั้งสองคนก็ขึ้นไปนั่งบนรถ

เฉิงเยี่ยนหากล่องใบหนึ่งมาวางไว้ตรงที่พักแขนตรงกลาง เพื่อให้เสิ่นจิ้งซูทิ้งเปลือกกวยจี๊ได้สะดวก แถมยังเตรียมพวกถุงเอาไว้ใส่ขยะอีกด้วย

ถูกเฉิงเยี่ยนขยันป้อนของกินสารพัดอย่างให้ขนาดนี้

เสิ่นจิ้งซูพูดอย่างจนใจ "ฉันไม่ใช่หมูสักหน่อย ตั้งแต่อยู่กับคุณมา ฉันอ้วนขึ้นตั้งสิบจินแล้วนะ"