กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 167 พวกเราทุกคนล้วนมีอนาคตที่สดใส
บรรยากาศทางฝั่งนี้พลันคึกคักขึ้นมาทันที
รื่นเริงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
หญิงสาวพยักหน้าอีกครั้ง
ว่าแล้วเชียว หน้าร้านสายตรงของเถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อย มักจะมีเรื่องหลุดโลกโผล่มาเสมอ
เพื่อนสนิทของเธอกินไปด้วยเดินมาทางนี้ไปด้วย พอเห็นสีหน้าของเพื่อนก็ชะงักไป
ไม่สิ เธอทำหน้าอะไรเนี่ย ทำไมพอกินเสร็จแล้วรสชาติมันถึงตกค้างจนทำให้คนทำหน้าบอกไม่ถูกแบบนี้ได้เนี่ย?!
ทางฝั่งนี้เริ่มสนุกสนานครึกครื้นขึ้นมาแล้ว
คนที่ทรมานใจที่สุดก็คือเจ้าของแผงขายของทอดเสียบไม้
เขาอุตส่าห์เตรียมตัวจะลุยงานใหญ่เต็มที่ แต่ผลลัพธ์กลับเป็นแบบนี้เนี่ยนะ?