0165 บทที่ 165 ฉันแค่พูดไปงั้น นายเอาจริงเหรอ

บทที่ 165 ฉันแค่พูดไปงั้น นายเอาจริงเหรอ?

ตอนที่ชุนเซิงปั่นรถขายอาหารเป็ดเหลืองน้อยมาถึงตลาดกลางคืนก็เป็นเวลาบ่ายห้าโมงสามนาทีแล้ว

เวลานี้ในตลาดกลางคืนมีพ่อค้าแม่ค้ามากันบ้างแล้ว แต่ยังมีไม่มาก

เขาหาทำเลที่ดีที่สุดเท่าที่จะเลือกได้ในตอนนี้ตามที่ได้สำรวจสถานที่และคุยกับเฉิงเยี่ยนไว้เมื่อวาน

ช่างบังเอิญจริงๆ

ข้างๆ ดันเป็นเถ้าแก่แผงของทอดเสียบไม้ที่ขายดีเป็นพิเศษคนนั้น

เมื่อเห็นชุนเซิงที่สวมหน้ากากและหมวกแก๊ป เถ้าแก่แผงของทอดเสียบไม้ก็จำไม่ได้ว่านี่คือหนึ่งในกลุ่มคนที่มีปากเสียงกับตนเมื่อคืนวาน

เขายิ้มตาหยีพลางเอ่ยถาม "พ่อหนุ่ม หน้าไม่คุ้นเลยนะ นี่ขายของกินอะไรเหรอ?"

ชุนเซิงจัดรถขายอาหารไปพลางตอบไปพลาง "บะหมี่เย็นย่างครับ"

"บะหมี่เย็นย่าง?"