0150 บทที่ 150 ความเหลื่อมล้ำของโลกใบนี้

บทที่ 150 ความเหลื่อมล้ำของโลกใบนี้

ขอเงินเหรอ

ตรงไปตรงมาขนาดนี้เลย

เฉิงเยี่ยนสบตากับเด็กหนุ่ม แววตาของอีกฝ่ายดูกระจ่างใสและเป็นประกาย

เขาหลุดหัวเราะออกมา

ไม่ได้ต่อบทสนทนาอีก

เมื่อเด็กหนุ่มเห็นว่าเฉิงเยี่ยนไม่มีทีท่าจะให้เงิน ก็กลับไปนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ ตามเดิม

เสิ่นจิ้งซูกับซูเยวี่ยเดินเข้ามาหา

เฉิงเยี่ยนเงยหน้าขึ้นแล้วส่ายหน้าให้หญิงสาวทั้งสอง เป็นสัญญาณบอกว่าอย่าเพิ่งพูดอะไร

และเป็นเช่นนั้น ทั้งสามคนจึงได้แต่มองดูเด็กหนุ่มเก็บผลไม้บนพื้น เลือกไปเลือกมา บางลูกก็หยิบเข้าปากกินตรงนั้น บางลูกก็ใส่ลงในกล่องพลาสติก