0138 บทที่ 138 แผนพิสดารของหลิวจี้

บทที่ 138 แผนพิสดารของหลิวจี้

ชายวัยกลางคนเก็บของเก่ามองเฉิงเยี่ยนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

ราวกับต้องการพิสูจน์ว่าตนไม่ได้ช่วยเฉิงเยี่ยนจองที่เพราะเห็นแก่ของกินจริงๆ

พอพูดจบ เขาก็หันหลังไปยกกระสอบสานที่ใส่ขวดน้ำ และลังกระดาษที่พับเก็บมัดเชือกไว้อย่างดีซึ่งไม่รู้ว่าไปเก็บรวบรวมมาจากไหนขึ้นมา

"ฉันต้องไปทางนู้นแล้ว ขอตัวก่อนนะ"

เฉิงเยี่ยนมองอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ

ในใจพลันบังเกิดความซาบซึ้งใจขึ้นมาอย่างเปี่ยมล้น

เขาจำได้ว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัย เคยดูสารคดีเรื่องหนึ่ง

ทีมงานจำลองสถานการณ์ขึ้นมาว่า มีเด็กประถมคนหนึ่งทำเงินหาย ไม่มีเงินนั่งรถเมล์กลับบ้าน ทั้งยังไม่มีโทรศัพท์ จึงต้องเอ่ยปากขอค่ารถกลับบ้านจากคนเดินถนนข้างทาง

ต่อมาในตอนถ่ายทำ