0127 บทที่ 127 เค้าลางแห่งการเป็นหุ้นส่วน

บทที่ 127 เค้าลางแห่งการเป็นหุ้นส่วน

วันนี้เป็นวันที่สามแล้วที่เขามาตั้งแผงขายของตรงนี้

จากการบอกเล่าปากต่อปาก ผู้คนที่แวะเวียนมาซื้อของพะโล้เป็ดมีไม่น้อย แต่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนหนุ่มสาว

คนวัยกลางคนและคนสูงอายุจำนวนมากค่อนข้างหัวโบราณ ไม่ค่อยอยากลองสิ่งใหม่ๆ แถมยังคิดว่าของที่อวยกันในอินเทอร์เน็ตล้วนเป็นเรื่องหลอกลวงทั้งเพ

จึงยังคงปักหลักซื้ออยู่ที่ถนนหลู่ซื่อตามเดิม

เฉิงเยี่ยนสังเกตดูแล้วพบว่า การที่ตนทำแบบนี้ สู้จ้างคนแยกต่างหากไปตั้งแผงที่ถนนหลู่ซื่อไม่ได้จริงๆ

ขณะทำอาหารไป เฉิงเยี่ยนก็คิดเรื่องนี้ไปพลาง

หลังจากซื้อของเสร็จ จี้เจี๋ยก็ยังไม่ได้ไปไหน

เธอหาเก้าอี้สาธารณะแถวนั้นนั่งลงตรงๆ พลางกินของพะโล้เป็ด จิบชาส้มยูซุ และมองดูเฉิงเยี่ยนง่วนอยู่กับการทำงานไปด้วย