0117 บทที่ 117 อิสรภาพแห่งเป็ดพะโล้!

บทที่ 117 อิสรภาพแห่งเป็ดพะโล้!

หลังจากคุยสัพเพเหระกับจ้าวฮุ่ยไปสองสามประโยค

ซือซือที่เกาะติดเสิ่นจิ้งซูแจมาตลอดก็เริ่มมองหาแม่แล้ว

เด็กวัยนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ อยากจะแอบพ่อแม่ไปเล่นตลอดเวลา แต่พอเล่นไปได้สักพักก็คิดถึงพ่อแม่ขึ้นมาอีก

ยังไงก็ยังเป็นเด็กน้อยอยู่วันยังค่ำ

จ้าวฮุ่ยจูงมือซือซือไว้

ไม่รู้ทำไม ซือซือถึงชี้นิ้วไปที่ท้องของเสิ่นจิ้งซู แล้วยิ้มออกมาอย่างไร้เดียงสา

"แม่จ๋า ในท้องของน้าเสิ่นมีน้องสาวอยู่ด้วยแหละ!"

เสิ่นจิ้งซูกับเฉิงเยี่ยนสบตากัน ทั้งคู่ต่างตกตะลึงไม่น้อย

ทั้งสองส่งสายตาสื่อสารกัน