เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 83 ครูใหญ่ถึงกับไปไม่เป็น
พอเด็กในโรงอาหารร้องไห้งอแงขึ้นมาสักคน มักจะทำให้เสียง "แง" ดังระงมตามกันไปเป็นแถบ
ครูใหญ่ถูกดึงความสนใจอีกครั้ง
เธอหันไปพูดกับครูประจำชั้นทั้งสองคนว่า "พวกเธอช่วยกันปลอบเด็กๆ หน่อยสิ ต้องรู้จักวิธี ต้องมีกลยุทธ์ อย่าปล่อยให้เด็กร้องไห้สิคะ ถ้าใช้วิธีที่ถูกต้อง ก็ไม่มีเด็กคนไหนที่คุมไม่ได้หรอก"
ครูประจำชั้นทั้งสองคนมองไปยังกล่องข้าวบนโต๊ะของซือซือห้องหนึ่งแล้วก็ถอนหายใจออกมา
พวกเธอไม่รู้หรือไงว่าต้องใช้วิธีน่ะ?
ครูใหญ่นี่พูดง่ายเพราะไม่ต้องเหนื่อยเองจริงๆ เลย
แต่ครูใหญ่ดันอยากจะโชว์ความมืออาชีพของตัวเอง เธอเดินเข้าไปหาเด็กคนหนึ่ง ตบไหล่เขาเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "เด็กดี ไม่ร้องนะคะ
บอกคุณป้าครูใหญ่สิคะ ว่าทำไมถึงร้องไห้เอ่ย?"