0035 บทที่ 35 กินข้าวด้วยกันสักมื้อเถอะ

บทที่ 35 กินข้าวด้วยกันสักมื้อเถอะ

ยุ่งง่วนจนถึงสิบโมงกว่า

ในที่สุดเฉิงเยี่ยนก็ถอนหายใจออกมาได้อย่างโล่งอก

ส่งลูกค้าทุกคนกลับไปจนหมดได้เสียที

คนที่ต่อคิวอยู่หน้าร้านเหลือเพียงประปรายสามสี่คน เฉิงเยี่ยนจึงบอกให้จ้าวฮุ่ยช่วยแจ้งว่ากำลังจะกลับบ้าน จากนั้นลูกค้าก็ทยอยแยกย้ายกันไป

ซูเยวี่ยเองก็ง่วนอยู่ในเต็นท์มาตลอดทั้งเช้า ทั้งช่วยหยิบนู่นส่งนี่ให้ไม่หยุด

เฉิงเยี่ยนมองดูเสิ่นจิ้งซูที่อยู่ตรงหน้าตน

อีกฝ่ายไม่มีการ์ดขจัดความเหนื่อยล้า ทำงานงกๆ มาตั้งแต่ราวแปดโมงเช้าจนถึงตอนนี้ น่าจะเป็นคนที่เหนื่อยที่สุด

เขาเดินไปซื้อน้ำดื่มจากแผงอื่นมาสองสามขวดแล้วยื่นให้

"เหนื่อยแย่เลยใช่ไหม ดื่มน้ำหน่อยไหมครับ"