เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 21 ไม่ใช่ประชุมผู้ปกครอง แต่เป็นประชุมซาลาเปา
พอคิดถึงเรื่องนี้ นิ้วเท้าทั้งสิบอันน่ารักของเสิ่นจิ้งซูก็จิกผ้าปูที่นอนแน่น
สองขาหนีบเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย
เธอจำภาพเหตุการณ์ตอนตื่นขึ้นมาในตอนเที่ยงของวันรุ่งขึ้นได้ อีกฝ่ายดูอึ้งๆ ทื่อๆ ไปเหมือนกัน แถมสายตาที่มองมาที่เธอยังเต็มไปด้วยความลนลานทำตัวไม่ถูก คิดว่าเขาคงไม่ใช่คนพรรค์นั้น
ไม่แน่ว่าอาจจะเหมือนกับเธอ ที่ต่างก็เป็นครั้งแรกด้วยกันทั้งคู่
แต่เสิ่นจิ้งซูก็ยังไม่กล้าปักใจ เพราะสมัยนี้มีคนจำนวนไม่น้อยที่ชอบไปหาความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนตามผับบาร์
"ฉันจะไปคิดถึงเรื่องพวกนี้ทำไมกัน?"
เธอคลึงหัวคิ้ว เรื่องร้านอาหารของที่บ้านยังแก้ไม่ตก คิดเรื่องพวกนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ตอนนั้นก็ตกลงกันไว้แล้วว่าก้าวขาออกจากประตูก็ถือว่าไม่รู้จักกัน ชีวิตของเฉิงเยี่ยนกับเธอไม่ได้มีจุดตัดอะไรต่อกัน