0007 บทที่ 7 ตะหลิวผัดจนแทบจะมีประกายไฟแลบ

บทที่ 7 ตะหลิวผัดจนแทบจะมีประกายไฟแลบ

เฉิงเยี่ยนเห็นจ้าวฮุ่ยเป็นแบบนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ จัดการทำอาหารง่ายๆ กินที่บ้านจนเสร็จศึกมื้อนี้

ช่วงเที่ยงยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลากินข้าวเลยสักนิด

นี่สินะที่เขาเรียกว่าหมอรักษาคนอื่นแต่รักษาตัวเองไม่ได้ คนผัดมาม่าไม่ได้กินมาม่าผัดที่ตัวเองทำน่ะ!

เขาบอกกล่าวป้าหลี่สักหน่อย แล้วอาศัยช่วงเวลานี้ไปอาบน้ำให้สดชื่น ที่นี่มีที่ให้อาบน้ำแค่ที่เดียว แถมยังเป็นที่ที่ป้าหลี่สร้างขึ้นมาเองอีกด้วย

ตอนนี้อุณหภูมิช่วงเที่ยงที่เจียงเฉิงอยู่ที่ราวๆ 34 องศา เฉิงเยี่ยนเปิดน้ำอุ่นอาบ ล้างเอาความเหนื่อยล้าและกลิ่นควันน้ำมันติดตัวออกไปจนหมด

เขาล้มตัวลงนอนบนเตียง

เฉิงเยี่ยนมองดูหน้าต่างระบบ

เมื่อเช้าขายไปได้ร้อยกว่าชุด ในระบบจึงมีสิทธิ์สุ่มรางวัลเพิ่มขึ้นมาหนึ่งครั้ง

"สุ่มรางวัล!"