เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 240 ชิงฮวาผู้ขยันขันแข็ง
เขาไม่สนใจจะลุกขึ้นยืน จึงคุกเข่าลงกับพื้นตามเดิม พลางเงยหน้ามองหลินหว่านหว่านที่โกรธจนแก้มป่อง แล้วกล่าวรัวเร็ว “ใช่ ๆ ๆ ข้าเป็นเจ้าผู้ชายสารเลว ข้าพูดจาไม่รักษาคำพูด! หว่านหว่าน เจ้าจะทุบตีหรือด่าทอข้าอย่างไรก็ได้ แต่อย่าได้โมโหเด็ดขาด การโมโหไม่ดีต่อร่างกาย!”
กล่าวจบ เขาก็เข่าเดินเข้าไปสองก้าว หมายจะขยับเข้าไปใกล้ข้างเตียง
“เจ้าออกไป!” หลินหว่านหว่านชี้ไปที่ประตูพลางกล่าวอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง “เห็นหน้าเจ้าแล้วข้าโมโห! คืนนี้เจ้าไปนอนที่ห้องหนังสือ! ไม่สิ เดือนหน้าทั้งเดือนเจ้าไปนอนที่ห้องหนังสือ! ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้า! ออกไป!”
อวิ๋นเซียวเห็นนางกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธจัด รู้ดีว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์ ซ้ำยังอาจทำให้นางตื่นเต้นกว่าเดิม จึงจำต้องยอมจำนน