ตอนที่ 0229

⬢⬢⬢

ตอนที่ 229 เช้าวันใหม่หลังวิวาห์

รุ่งอรุณวันถัดมา แสงยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างเข้ามาในห้องหอ ทอดเงาเลือนรางลงบนเตียงปาปู้ที่ปูด้วยผ้าห่มแพรสีแดงสด

อวิ๋นเซียวตื่นขึ้นมานานแล้ว ทว่ากลับไม่ยอมลุกจากเตียง

เขานอนตะแคง แขนโอบกอดเอวบางของคนในอ้อมอกไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ คางเกยอยู่บนกลุ่มผมที่ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของนาง สายตาจดจ้องใบหน้ายามหลับใหลอันเงียบสงบของหลินหว่านหว่านไม่วางตา

ลมหายใจของนางสม่ำเสมอและยาวนาน ขนตายาวดุจปีกผีเสื้อทอดตัวลง บนแก้มยังมีสีระเรื่อจากการหลับใหล ดูน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก

มุมปากของอวิ๋นเซียวประดับด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมและอ่อนโยน ปลายนิ้วลูบไล้หัวไหล่เนียนละเอียดของนางอย่างแผ่วเบาโดยไม่รู้ตัว หัวใจถูกเติมเต็มด้วยความรู้สึกพึงพอใจอย่างมหาศาล