กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 208 ลูกพี่ลูกน้อง
เสียง “พี่อวิ๋นเซียว” ที่ลากหางเสียงยาวนั้นเรียกขานอย่างอ่อนหวานหยดย้อย แฝงไปด้วยความออดอ้อนอย่างเต็มเปี่ยม จนทำลายปราการด่านสุดท้ายของอวิ๋นเซียวลงอย่างราบคาบ
ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ ส่ายหน้าอย่างจนใจ ยื่นมือไปโอบกอดนางไว้เบา ๆ คางเกยอยู่บนกระหม่อมของนาง เสียงอู้อี้ทว่าแฝงไปด้วยความโล่งอกและความหวาดหวั่นที่ยังหลงเหลืออยู่ “หว่านหว่าน... จะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว... ข้าคงทนไม่ไหวจริง ๆ”
เมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในอ้อมกอดและความเปราะบางในน้ำเสียงนั้น หินก้อนใหญ่ในใจของหลินหว่านหว่านก็วางลง ความรู้สึกอุ่นใจและซาบซึ้งใจอย่างมหาศาลเอ่อล้นขึ้นมา