ตอนที่ 0192

⬢⬢⬢

ตอนที่ 192 การหยอกเย้า

เขาหันหลังเดินไปที่ข้างโต๊ะ หันหลังให้แก่นาง รินน้ำชาที่เย็นชืดจนหมดสิ้นใส่ถ้วยใบใหญ่แล้วเงยหน้าดื่ม “อึก อึก” รวดเดียวจนหมด ของเหลวเย็นเฉียบไหลผ่านลำคอ ทว่ากลับไม่อาจดับความร้อนรุ่มภายในกายได้เลยแม้แต่น้อย

ดื่มน้ำเสร็จเขายังคงไม่หันกลับมา แต่กลับก้าวเท้าเร็ว ๆ ไปหลังโต๊ะเขียนหนังสือ แทบจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวกว้าง อาศัยโต๊ะเขียนหนังสือเป็นที่กำบังเพื่อปกปิดสภาพน่าอับอายของร่างกาย ตั้งใจเว้นระยะห่างที่ปลอดภัยจากหลินหว่านหว่าน

เสียงของเขาแหบพร่าแฝงความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “ขะ...ขอโทษที หว่านหว่าน ข้า...ข้าเสียกิริยาอีกแล้ว”