เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 178 จดหมายจากทางบ้าน
เขามองดูครีมสีขาวแต้มหนึ่งบนริมฝีปากนาง ซึ่งขับให้กลีบปากของนางดูแดงระเรื่อเย้ายวนยิ่งขึ้น ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว
ความวุ่นวายและการแยกจากกันตลอดหลายวันที่ผ่านมา รวมถึงความคิดถึงที่ถูกกดทับไว้ ในยามนี้เปรียบเสมือนสัตว์ป่าที่หลุดพ้นจากกรงขัง มันคำรามก้องและพังทลายสติสัมปชัญญะของเขาจนหมดสิ้น
แปดเก้าวันแล้ว เขาไม่ได้กอดหรือใกล้ชิดนางอย่างเต็มที่มาแปดเก้าวันแล้ว สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าทุกคืนที่เขากลับมายังห้องที่เงียบเหงาแห่งนี้ เขาต้องใช้ความอดทนเพียงใดเพื่อหักห้ามใจไม่ให้ไปเคาะประตูห้องของนาง
“หว่านหว่าน……” เสียงของเขาแหบพร่า แฝงไว้ด้วยเสน่ห์ที่ยากจะบรรยาย
“หืม?” หลินหว่านหว่านได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยความงุนงง