ตอนที่ 0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 หอเปอร์เซีย

หลินหว่านหว่านเปลี่ยนเป็นชุดเสี่ยวเอ้อสีเทาอมน้ำเงิน ใช้ผ้าพันหน้าอกเอาไว้ รวบผมยาวทั้งหมดเข้าไปในหมวกสีเดียวกัน บนใบหน้ายังจงใจป้ายเขม่าเตาไฟลงไปเล็กน้อย ดูไปแล้วคล้ายเด็กรับใช้หน้าตาหมดจดผู้หนึ่ง

ส่วนอวิ๋นเซียวสวมชุดผ้าไหมในคราบคุณชายตระกูลร่ำรวยทั่วไป ทว่าสีหน้ากลับดูมืดครึ้มยิ่งกว่าชุดสีหมึกที่เขาสวมใส่อยู่หลายส่วน

“หว่านหว่าน เจ้าอย่าไปเลยดีกว่า ข้าจะพาเจ้าไปชมทิวทัศน์ยามค่ำคืนเดินเล่นกันเถิด”

ยืนอยู่หน้าตึกสามชั้นที่ประดับประดาด้วยลวดลายต่างดินแดน แสงไฟสว่างไสวและมีเสียงดนตรีบรรเลงแว่วออกมา อวิ๋นเซียวลดเสียงต่ำลงเพื่อเกลี้ยกล่อมเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน มือของเขากำข้อมือของหลินหว่านหว่านไว้แน่น

“มาถึงแล้วทั้งที!”