กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 เถี่ยซวานผู้ตื่นตัว
นางยังกล่าวไม่ทันจบ หลินเถี่ยซวานก็แทรกขึ้นมาทันทีด้วยความระแวดระวัง “ลิ้นจี่? ฟังดูแพงเหลือเกิน! หว่านหว่าน พวกเราไปทำธุระสำคัญ จะมัวแต่คิดเรื่องกินของฟุ่มเฟือยเหล่านั้นไม่ได้”
เขาจดจำคำสั่งของท่านปู่ได้ขึ้นใจว่าต้องคอยดูแลน้องสาวให้ดี จะปล่อยให้อวิ๋นเซียวพานางไปมัวแต่เสพสุขไม่ได้
มือที่ถือหมากของอวิ๋นเซียวชะงักไปเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองหลินเถี่ยซวานแวบหนึ่ง น้ำเสียงยังคงอ่อนโยน “พี่สามกล่าวได้ถูกต้อง ธุระสำคัญต้องมาก่อน ทว่าเมื่อถึงที่หมายแล้ว หากมีโอกาสให้หว่านหว่านได้ลิ้มลองของสดใหม่และเปิดหูเปิดตาบ้างก็เป็นเรื่องดี อย่างไรเสียอ่านตำราหมื่นเล่มก็ไม่สู้เดินทางหมื่นลี้”