ตอนที่ 0142

⬢⬢⬢

ตอนที่ 142 ความสำเร็จแรกของเสื้อขนเป็ด

ในชามคือซุปไก่เข้มข้นสีขาวดั่งน้ำนม เนื้อไก่ชิ้นโตที่ตุ๋นจนเปื่อยนุ่ม เสิร์ฟพร้อมเส้นหมี่ทำมือที่เหนียวนุ่มและผักกาดเขียวสดกรอบ กลิ่นหอมโชยเตะจมูก

หลินหว่านหว่านรู้สึกหิวโหยขึ้นมาทันที นางยิ้มอย่างซาบซึ้งพลางกล่าวว่า “ขอบคุณท่านป้าจาง ข้ากำลังหิวพอดีเลยเจ้าค่ะ”

นางหยิบตะเกียบขึ้นมาโดยไม่สนใจกิริยามารยาทมากนัก นางเริ่มทานคำเล็กๆ แต่รวดเร็ว

ซุปร้อนๆ ไหลลงท้อง ช่วยขับไล่ความหนาวเย็นของคืนฤดูใบไม้ร่วงและบรรเทาความเหนื่อยล้าตลอดทั้งวัน

เพิ่งวางชามและตะเกียบลง ใช้ผ้าเช็ดปากเช็ดมุมปาก ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตู

อู๋ฮุ่ยและจางม่านหรูเดินเข้ามาทีละคน อู๋ฮุ่ยในมือยังประคองห่อผ้าขนาดไม่เล็กนักเอาไว้