ตอนที่ 0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 ประโยชน์ใช้สอยใหม่ของเรือนร้าง: เปิดสโมสร

อวิ๋นเซียวตั้งใจฟังอย่างจดจ่อเสมอมา ยามมองดูประกายความมั่นใจที่ฉายชัดในดวงตาของนางขณะที่นางกล่าวอย่างออกรสออกชาติ ในใจเขาทั้งชื่นชมทั้งภาคภูมิใจ อีกทั้งยังแฝงไว้ด้วยความรู้สึกเร่งรีบที่ยากจะบรรยาย

เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจกล่าวว่า “หว่านหว่าน สมองของเจ้าเติบโตมาอย่างไรกัน? เหตุใดจึงคิดแผนการแปลกใหม่ที่ผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อนได้มากมายถึงเพียงนี้? รู้สึกว่าหากให้เวลาเจ้าอีกสักสองสามปี ขนาดธุรกิจของเจ้าเกรงว่าจะต้องแซงหน้าตระกูลอวิ๋นของเราไปเสียแล้ว”

น้ำเสียงของเขาเจือความหยอกล้อ ทว่าก็มีความรู้สึกทึ่งอย่างแท้จริงแฝงอยู่ “ถึงเวลานั้น นายหญิงหลินที่ทำธุรกิจใหญ่โตถึงเพียงนี้ ไม่ทราบว่าจะยังเต็มใจเหลือข้าวให้ผู้น้อยกินสักคำหรือไม่?”