ตอนที่ 0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 ความอาลัยยามจากลา

ตอนที่ 112 ความอาลัยยามจากลา

วาจานางอ่อนน้อม สายตานางกระจ่างใส แฝงไว้ด้วยพละกำลังอันปลอบประโลมจิตใจ อวิ๋นเซียวมองดูใบหน้าที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อมของนาง สัมผัสถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาจากฝ่ามือนาง ในใจพลันบังเกิดความเสน่หาจนยากจะยับยั้ง ก้มหน้าลงจุมพิตริมฝีปากสีแดงอันเนียนนุ่มทั้งสองกลีบนั้นทันที

จุมพิตนี้แตกต่างจากครั้งก่อนที่เป็นเพียงการลิ้มลองชั่วครู่ชั่วคราว ทว่าเต็มไปด้วยความร้อนรุ่มและรักอันลึกซึ้งยามการจากลาใกล้เข้ามา หลินหว่านหว่านชะงักเกร็งไปเล็กน้อยในคราแรก ก่อนจะอ่อนระทวยลงภายใต้การรุกรานอันอ่อนโยนแต่หนักแน่นของเขา ตอบสนองกลับอย่างเอียงอายและขัดเขิน ภายในห้องทรงพระอักษรเงียบสงัดไร้เสียง มีเพียงเสียงลมหายใจอันถี่กระชั้นและเสียงหัวใจเต้นสอดประสานกันเท่านั้น