เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 ส่งมอบสบู่หอมและแชมพูให้แก่อวิ๋นเซียว
หลินหว่านหว่านชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ได้เจ้าค่ะ เช่นนั้นคงต้องรบกวนเถ้าแก่หวังนำทางแล้ว”
ในสายตาของนาง การนำไปมอบให้ด้วยตนเองนอกจากจะแสดงถึงความจริงใจแล้ว ยังถือโอกาสฟังความคิดเห็นจากนายน้อยเจ้าของกิจการผู้นี้ได้อีกด้วย นับว่าเหมาะสมที่สุดแล้ว
ขนบธรรมเนียมของราชวงศ์ต้าจิ้งนั้นเปิดกว้างอยู่แล้ว การที่ชายหญิงอยู่ในห้องเดียวกันเพื่อหารือเรื่องงานไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร นางไม่มีข้อผูกมัดจากจารีตประเพณีศักดินาเหล่านั้นหรอก
เถ้าแก่หวังเห็นนางวางตัวสง่างามเช่นนี้ ไม่มีท่าทีเหนียมอายเหมือนสตรีทั่วไปในใจก็แอบชื่นชม จึงรีบเดินนำหน้าไป “แม่นางหลิน เชิญตามข้ามาเถิด”
ห้องรับรองส่วนตัวบนชั้นสองเงียบสงบและร่มรื่น แตกต่างจากบรรยากาศชั้นล่างโดยสิ้นเชิง