ตอนที่ 0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 ธุรกิจไส้กรอกแห้ง

เถ้าแก่หวังถอนหายใจด้วยความโล่งอก รีบลงจากชั้นบนเพื่อตอบกลับ “คุณหนูหลิน นายน้อยเจ้าของกิจการตกลงสั่งสินค้าจากตระกูลของเจ้าแล้ว!”

แววตาของหลินหว่านหว่านฉายความโล่งใจ นางนั่งลงอีกครั้ง “ขอบคุณเถ้าแก่หวัง และขอบคุณนายน้อยเจ้าของกิจการที่เข้าใจเหตุผล”

“เช่นนั้นเรามาคุยเรื่องราคากันเถอะ” เถ้าแก่หวังนั่งลงกล่าว “ไส้กรอกแห้งของเจ้าตั้งใจจะขายราคาเท่าใดต่อหนึ่งจิน?”

“หนึ่งร้อยเหวินต่อหนึ่งจิน” หลินหว่านหว่านกล่าวตรงไปตรงมา ต้นทุนนั้นหลินหว่านหว่านคำนวณไว้แล้วเมื่อวาน เนื้อหมูหนึ่งจินราคา 30 เหวิน เนื้อหมูหนึ่งจินทำไส้กรอกแห้งได้เพียง 7 เหลี่ยงเศษ เมื่อรวมต้นทุนลำไส้เล็ก เครื่องปรุง และค่าแรงแล้ว ต้นทุนต่อจินจะอยู่ที่ระหว่างหกสิบถึงเจ็ดสิบเหวิน

“หนึ่งร้อยเหวินแพงเกินไป ภัตตาคารของเราต้องบวกกำไรเพิ่มอีก เกรงว่าลูกค้าคงยากจะยอมรับ” เถ้าแก่หวังขมวดคิ้ว “แปดสิบเหวินเป็นอย่างไร?”