เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 กิจการวุ้นเส้นต้องทำในระยะยาว
บนราวตากผ้าและโครงไม้ที่ตั้งขึ้นชั่วคราวในลานบ้าน มีวุ้นเส้นแขวนอยู่จนแน่นขนัด แต่ละเส้นทิ้งตัวลงมาสะท้อนแสงกึ่งโปร่งใสยามอาทิตย์อัสดง ราวกับม่านสีขาวที่ถูกแขวนไว้เป็นชั้น ๆ
กลิ่นหอมอบอวลของมันเทศกระจายไปทั่วอากาศ ผสมผสานกับกลิ่นควันไฟที่ลอยมาจากห้องครัวให้ความรู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก
“สวรรค์ช่วย พวกท่านทำวุ้นเส้นกันมากขนาดนี้เชียวหรือ!” จ้าวชุ่ยผิงร้องอุทานออกมาเป็นคนแรก นางรีบก้าวเท้าเข้าไปในลานหลังบ้านแล้วยื่นมือไปสัมผัสวุ้นเส้นที่เริ่มแห้งหมาด
หญิงชราหลินกำลังถือถังไม้เพื่อพลิกวุ้นเส้น เมื่อได้ยินเสียงจึงหันกลับมายิ้ม “พวกเจ้ากลับมากันเสียที!”
“พ่อของเจ้ากับพวกเราพาเถี่ยฉุย สือโถว รวมถึงสะใภ้รองและเถี่ยซวานเริ่มรีดเส้นแป้งตั้งแต่พวกเจ้าออกไป จนถึงตอนนี้วุ้นเส้นที่แขวนอยู่ในลานและตากบนเสื่อไม้ไผ่นี่ รวมแล้วมีน้ำหนักกว่า 100 จินเชียวล่ะ!”