เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 730 อักษรโบราณแห่งมหาเต๋า
ฟึ่บ!
หัวใจของยวี่โซ่วหวังกระตุกวูบ สัมผัสได้ถึงวิกฤตมหาศาลที่แผ่เข้ามาครอบคลุมในพริบตา
เขาตะโกนก้องอย่างเดือดดาล สัญลักษณ์มหาเต๋าอักษร “หวัง” ตรงหว่างคิ้วพลันสว่างวาบ ระเบิดกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ออกมา
เคร้งเคร้ง...
ปลายนิ้วของหลิงเซียวจิ้มลงไปตรงนั้น พลันบังเกิดนิมิตดั่งคมหอกคมดาบปะทะกันและประกายไฟแลบปลาบ ราวกับจิ้มลงบนกำแพงแห่งมหาเต๋า พลังทั้งหมดถูกสกัดกั้นไว้ ไม่อาจรุกคืบเข้าไปได้แม้แต่เสี้ยวเดียว
“ฮ่าๆ... อักษรหวังตรงหว่างคิ้วของเปิ่นหวัง พุ่งทะลักออกมาจากห้วงลึกบรรพกาลในตำนาน มีพลังมหาเต๋าอันล้ำเลิศเหนือธรรมดา อักษรหวังเป็นตัวแทนของราชาแห่งสรรพชีวิต ราชาแห่งฟ้าดิน สิ่งมีชีวิตใดก็ต้องยอมสยบอยู่แทบเท้าของเปิ่นหวัง แค่เจ้าคิดจะมาสู้กับข้าเรอะ?”