กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 704 โทสะของเจ้าวิหารมารแท้
พอเห็นว่าหลิงเซียวคิดจะฆ่าจริง จินเจี่ยวเต้าจวินก็ยิ้มออกมาทันที เลิกเก๊กแล้ว
มีชีวิตรอดสำคัญที่สุด
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ต่อไปเจ้าก็ติดตามข้าแล้วกัน คอยเป็นสัตว์พาหนะให้ข้าอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ไม่แน่วันไหนข้าอารมณ์ดี อาจจะปล่อยเจ้าไป แถมมอบวาสนาให้อีกสักครา”
หลิงเซียวพูดพลางยิ้ม เริ่มต่อรองเงื่อนไข
“ไม่เป็นสัตว์พาหนะได้หรือไม่ขอรับ ทางตระกูลข้ามันจะอธิบายยาก” จินเจี่ยวเต้าจวินถามด้วยท่าทีนอบน้อม นึกเสียใจจนอยากตบหน้าตัวเองสักสองฉาด
อยู่ดีไม่ว่าดี ดันแกว่งเท้าหาเสี้ยนไปยั่วโมโหดาวหายนะตนนี้เข้า
“ไม่เป็นสัตว์พาหนะแล้วจะทำอะไรได้ เจ้าก็มีค่าอยู่แค่นี้แหละ” หลิงเซียวพูด