กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 639 จื่อเยวียนมาถึง
หลิงเซียวทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่ง ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังอันเด็ดเดี่ยว แล้วก็เดินจากไปเช่นนั้น
ผู้อาวุโสเย่าเฉินเหม่อมองแผ่นหลังอันสง่างามนั้นอยู่นาน จนกระทั่งลับสายตาไป ถึงได้ละสายตากลับมาอย่างยังไม่หายซาบซึ้ง
ความรู้สึกที่ยากจะบรรยายเอ่อล้นขึ้นมาในใจ ก่อนจะแล่นขึ้นมาที่ขอบตา ทำเอาเขาแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
นี่คือความตื้นตันใจ เป็นความซาบซึ้งที่ได้รับการชี้แนะจากมหาปราชญ์
จิตใจที่เปิดกว้างและเปี่ยมเมตตาขนาดนี้ ชั่วชีวิตของผู้อาวุโสเย่าเฉินไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนเลย
…
หลิงเซียวกลับมาถึงที่พัก ก็ให้คนไปเรียกสองพี่น้องแซ่จวี้มา เพราะเคยสัญญาว่าจะให้รางวัลแก่พวกเขา