เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 590 เปื้อนน้ำลายเจ้าแล้ว
เทียนเสวี่ยจีคายลูกแก้วสีขาวบริสุทธิ์ไร้ตำหนิออกมาเม็ดหนึ่งอย่างกะทันหัน นางประคองมันไว้กลางฝ่ามือแล้วพูดกับหลิงเซียว
“ไม่มีทางเลือกแล้ว นี่คือลูกแก้วต้นกำเนิดประจำชีวิตของเผ่าเทียนเสวี่ยข้า เป็นที่รวมแก่นแท้ทั้งหมดในร่าง เหนือกว่าโอสถทิพย์ใดๆ ทั้งหมด พอกลืนมันลงท้องไปแล้ว ต้องรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าให้หายดีได้แน่”
นางประคองลูกแก้วไว้ในมือแล้วพูดกับหลิงเซียวด้วยสีหน้าจริงจัง ดูออกเลยว่านางไม่ได้เต็มใจเท่าไรนัก แต่เพื่อรักษาสัญญาจึงได้ตัดสินใจเช่นนี้
“นี่มัน...” หลิงเซียวมองดูลูกแก้วตรงหน้าพลางลังเลขึ้นมา
ลูกแก้วเม็ดนี้มีขนาดเท่าผลองุ่นเท่านั้น ขาวผ่องไร้ตำหนิ บริสุทธิ์จนไม่มีสิ่งแปลกปลอมเจือปนแม้แต่น้อย ทั้งยังแผ่ไอหมอกจางๆ ออกมาอย่างเลือนราง