กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 579 จอมเต๋ายุง? ฉลาด...แต่มีขีดจำกัด
อีกด้านหนึ่งในห้วงโกลาหลอันไร้สิ้นสุด
นักพรตยุงแอบสังเกตการณ์ทุกอย่างอยู่เงียบๆ พอเห็นหลิงเซียวกับสัตว์กลืนธาตุสะกดจอมมารหมื่นภพเข้าไปในช่องทางมิติแล้ว
รอยยิ้มบนหน้าก็กลั้นไม่อยู่อีกต่อไป ยิ้มมุมปากกว้างอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นออกมา
“โลกหงหวงนับจากนี้ไป ข้านักพรตยุงจะเป็นผู้บงการ... ไม่สิ! ต้องเรียกว่าจอมเต๋ายุงต่างหาก!”
“ฮ่าๆๆ... จอมเต๋ายุง!”
ประกายเทพวาววับในตาทั้งสองข้างของนักพรตยุง ไอหงเหมิงพวยพุ่งออกมา เสียงหัวเราะพัดพาความโกลาหลโดยรอบกระจัดกระจาย ระบายความอัดอั้นในอกจนหมดสิ้น
นาทีนี้เขารู้สึกปลอดโปร่งสบายใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับตัวตนได้ยกกระดับขึ้นสู่จุดสูงสุด