เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 492 เมล็ดพันธุ์หนึ่งเม็ด ช่องทางสู่แดนแท้จริง
หลิงเซียวทำได้เพียงยืนมองมือสีดำยักษ์จางหายไปกับตา สิ่งที่พอจะมองเห็นเลือนราง มีแค่วงหน้างดงามหยาดเยิ้มสองหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
พวกนางไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือ เอาแต่จ้องมองมายังเขา ราวกับสบตากันเนิ่นนานนับหมื่นปี ก่อนจะเลือนหายไปจนหมดสิ้น
หลิงเซียวใจกระตุกวูบ จิตใจพลอยปั่นป่วนไปชั่วขณะ เขายื่นมือออกไปหวังจะคว้าอะไรไว้สักอย่าง ทว่าสุดท้ายก็ค่อยๆ ลดมือลง
‘เงื่อนไขที่ข้ารับปากพวกเจ้าไว้ ยังไม่ได้ทำให้เป็นจริงเลยนะ...’
เขาคิดในใจอย่างจนปัญญา ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
“หลิงเซียว! อย่าได้ใช้อารมณ์วู่วามเด็ดขาด นี่คือเมล็ดพันธุ์ที่ว่านเชียนชิวจงใจฝังไว้ในใจเจ้า เพื่อให้จิตเต๋าของเจ้าเกิดตำหนิ”