เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 285 ราชโองการจักรพรรดิมนุษย์ ข้าทิ้งทุกสิ่งไว้ที่นั่น
ณ เขาโส่วหยาง เหล่าผู้ทรงพลังต่างพากันคิดว่า จื่อเวยจะยอมก้มหัวให้บารมีอริยะ หรือว่าจะชนให้ถึงที่สุด
ไม่นาน คำตอบก็ปรากฏ
เห็นเพียงจื่อเวยเผยรอยยิ้มจนใจออกมากะทันหัน ราวกับยอมสยบต่อพรหมลิขิตแล้ว
“ข้าตกลงไปถ้ำหั่วอวิ๋น”
เขาพูดอย่างจนใจ เสียงดังก้องกังวานไปทั่วผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่
บรรดาสรรพชีวิตที่มาร่วมยินดีเมื่อได้ยินคำนี้ ต่างพากันทำสีหน้าว่าก็นึกไว้อยู่แล้ว ไม่ได้แปลกใจสักเท่าไร
ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ คนโง่ยังรู้เลยว่าต้องเลือกอย่างไร เมื่ออยู่ต่อหน้าอริยะ ก็ทำได้แค่นี้แหละ
มนุษย์นับร้อยล้าน โดยเฉพาะเหล่าผู้ทรงพลังของเผ่ามนุษย์ ต่างพากันหน้าถอดสี หากไม่มีจื่อเวยก็ไม่มีพวกเขาในวันนี้
ถ้าจื่อเวยจากไป เผ่ามนุษย์จะไม่ทรุดฮวบจนลุกไม่ขึ้นหรอกหรือ