ตอนที่ 260 ตี้จวิ้น: ข้ายังไม่ทันขึ้นรถ… ยังไม่ทันลงมือเลย

ตอนที่ 260 ตี้จวิ้น: ข้ายังไม่ทันขึ้นรถ… ยังไม่ทันลงมือเลย

ฟ้าถล่มดินทลาย มือยักษ์สีดำซัดออกมาจากค่ายกลประหารเซียน ฉีกกระชากค่ายกลจนขาดสะบั้นโดยสิ้นเชิง

หลิงเซียวโผล่ร่างออกมาครึ่งตัว ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านไอพลังแห่งการทำลายล้าง ไอสงครามม้วนตลบข้ามกาลเวลา สูงส่งและยิ่งใหญ่ไร้ใดเทียม

กายเทพค้ำยันค่ายกลประหารเซียนจนปริแตก เปล่งแสงประกายเจิดจ้า กลิ่นอายอันแข็งแกร่งที่สุดกวาดม้วนทั่วฟ้าดิน บีบให้สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนจิตวิญญาณสั่นคลอน อดไม่ได้ที่จะต้องโขกศีรษะกราบไหว้ด้วยความเคารพอย่างศิโรราบ

ทงเทียนสีหน้าดูย่ำแย่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เพิ่งจะตั้งค่ายกลได้นานเท่าใดกัน ก็โดนหลิงเซียวซัดจนทะลุเสียแล้ว!

เรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไป ค่ายกลประหารเซียนหากไม่ใช่อริยะสี่ตนย่อมไม่อาจทำลายได้ เขาทำได้อย่างไรกัน?

นี่เป็นคำพูดที่บรรพเต๋าเอ่ยออกมาเองเชียวนะ คงไม่ได้พูดเล่นหรอกใช่ไหม?