เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 217 ระฆังพั่วอี่ว์ ไล่ล่ากะทันหัน
เจียอิ่นทอดสายตามองไปยังผืนแผ่นดินแดนรกร้างตะวันออก ค่ายกลอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นดูราวกับเทหวัตถุบนฟากฟ้า แต่ละแห่งโอบล้อมไปด้วยภาพลวงตาของโลกใบหนึ่ง
“ค่ายกลธุลีสองขั้วมาจากเหลาจื่อ ส่วนของเผ่ามนุษย์นั่นมาจากเหอถูลั่วซู แปดส่วนสิบต้องเป็นฝีมือตี้จวิ้นสร้างขึ้นแน่”
“แผนการของซานชิงคราวนี้... เละเทะไม่เป็นท่า!”
เจียอิ่นส่ายหน้า ท่าทางดูเหมือนผู้รู้ที่กำลังวิพากษ์วิจารณ์สถานการณ์บ้านเมืองอย่างออกรส
ซานชิงคำนวณไปคำนวณมา วางแผนกันตั้งนาน สุดท้ายแม้แต่เผ่ามนุษย์ยังจัดการไม่ได้ แล้วจะเอาอะไรไปปราบเผ่าอู ยุติมหาเคราะห์ได้อย่างไร?
น่าผิดหวังเกินไปแล้ว
“ไอ้เศษเดนตี้จวิ้นบังอาจสอดมือเข้ามายุ่งกับศึกชิงชัยของสองเผ่าพันธุ์ ถึงกับมอบสมบัติวิเศษให้เด็กรับใช้จื่อเวย ช่างเหิมเกริมเกินไปแล้ว ไม่กลัวอริยะสะสางบัญชีแค้นหรืออย่างไร?”