กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 โรงงานทางใต้ของเมือง
เจียงอิ่งเยว่เห็นร่างที่หลังค่อมกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างตู้หนังสือพิมพ์ตั้งแต่ไกล ซึ่งก็คือเหล่าเฉินนั่นเอง
ในอ้อมแขนของเขาโอบกอดเสื้อนวมขาด ๆ ตัวหนึ่งไว้ ไม่รู้ว่าเก็บมาจากที่ไหนเพื่อใช้กันลมและหิมะที่ปะทะร่างกาย
มือยังถือกิ่งไม้ขีดเขียนอะไรบางอย่างบนพื้นหิมะ ปากพึมพำไม่หยุด ดูท่าทางร้อนรนใจ
เจียงอิ่งเยว่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วรีบก้าวเดินเข้าไปหา
เธอใช้มือรวบผ้าพันคอให้กระชับ เผยให้เห็นใบหน้าเพียงครึ่งเดียว ก่อนจะตะโกนเรียกเหล่าเฉินว่า “อาเฉินคะ หนูมาแล้วค่ะ”
เหล่าเฉินได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นทันควัน แววตาที่ขุ่นมัวฉายแววสับสนวูบหนึ่ง