กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 สับเปลี่ยนของลับ
สมาชิกหน่วยเฟิงเริ่นไม่ได้แม้แต่จะปรายตามองพวกเขา ต่างคนต่างจัดการบาดแผลของตนเองไป
คนของหน่วยรักษาความสงบยิ่งเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เห็นได้ชัดว่าทุกคนยังจำภาพที่หลินเวยเวยผลักเด็กออกไปเพื่อรับคมมีดเมื่อครู่นี้ได้ติดตา
ในวันสิ้นโลก ความเห็นแก่ตัวไม่ใช่เรื่องผิด แต่การเอาชีวิตคนอื่นมาเป็นบันไดเหยียบย่ำนั้น มีแต่จะทำให้ผู้คนรังเกียจ
เซินอี้เดินเข้ามาหาเจียงอิ่งเยว่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ เขาไล่สายตาตามมองไปยังประตูเหล็กของคลังสำรอง มุมปากยกยิ้มอย่างรู้ทัน
“ของข้างในคงไม่น้อยสินะ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
เจียงอิ่งเยว่ไม่ได้พยักหน้าหรือส่ายหน้า เพียงแค่เสียบกริชที่เช็ดจนสะอาดกลับเข้าที่เข็มขัด
“อย่าตามฉันมา”