เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 ชีวิตในรถบ้าน
ยางรถบ้านบดขยี้ไปบนพื้นถนนที่ปกคลุมด้วยเถ้าภูเขาไฟ ทิ้งร่องรอยลึกตื้นสลับกันไว้สองสาย
เจียงอิ่งเยว่กุมพวงมาลัย สายตากวาดมองทัศนียภาพนอกหน้าต่างรถด้วยความระแวดระวัง
ความมืดมิดยังไม่จางหายไปสนิท เส้นขอบฟ้าเจือด้วยสีเทาตะกั่วอันชวนพิศวง ย้อมซากปรักหักพังและต้นไม้แห้งแล้งตลอดสองข้างทางให้กลายเป็นสีโทนเย็นที่น่าเบื่อหน่าย
บางครั้งมีเถ้าภูเขาไฟโปรยปรายลงมาบนกระจกหน้ารถ ก่อนจะถูกที่ปัดน้ำฝนปัดออกอย่างแผ่วเบา ทิ้งร่องรอยเลือนรางเอาไว้เป็นทาง
เธอไม่ได้เลือกขับไปทางใจกลางเมือง ที่นั่นประชากรหนาแน่น หลังภัยพิบัติย่อมต้องโกลาหลอย่างแน่นอน ความขัดแย้งเรื่องการแย่งชิงเสบียงมีแต่จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น
“ไม่แน่ว่าอาจจะเจอเจียงเจียวเจียวด้วยซ้ำ” เจียงอิ่งเยว่คิดในใจ