กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 พบกันโดยบังเอิญท่ามกลางสายฝน
เมิ่งเชียนราวกับไม่ได้ยินเสียงของเธอ เขายังคงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว สายตาจ้องตรงไปข้างหน้าโดยไม่มีการหยุดชะักแม้แต่น้อย
อันที่จริง เจียงอิ่งเยว่กำลังด่าทออยู่ในใจ ทำไมถึงยังมาเจอได้อีกเนี่ย?!
ตอนที่เดินผ่านเจียงเจียวเจียว เขาลดสายตาลงมองเธอสักนิดก็ไม่มี ราวกับเธอเป็นเพียงก้อนหินริมทาง หรือคนแปลกหน้าที่ไม่สำคัญคนหนึ่ง
มือที่เจียงเจียวเจียวชูออกไปเพื่อทักทายแข็งค้างอยู่กลางอากาศ รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งทื่อในพริบตา
สายฝนไหลรินไปตามชายร่ม หยดลงบนหลังมือของเธอ สัมผัสที่เย็นเยียบทำให้เธอได้สติขึ้นมาทันที เธอชักมือกลับอย่างกระอักกระอ่วน ในใจรู้สึกแน่นอึดอัดราวกับมีอะไรมาจุกอยู่ ทั้งเปรี้ยวทั้งฝาด