กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 24 เพื่อนบ้านสูงวัยจากไป
“ตาจ้าว! ตาจ้าว ตื่นสิ!” เสียงหญิงชราที่เต็มไปด้วยความสะอื้นดังทะลุผ่านบานประตูออกมา
เจียงอิ่งเยว่เห็นเงาแสงไหววูบอยู่นอกหน้าต่างระบายอากาศของประตูใหญ่ ตามด้วยเสียงของหนักล้มลงกระแทกพื้น
เธอคว้าไฟฉายยุทธวิธีที่แขวนอยู่หลังประตูแล้วเปิดประตูเดินออกไป
ในโถงทางเดินอบอวลไปด้วยกลิ่นขมปร่าของยาจีนจางๆ
ประตูกันขโมยห้อง 1905 เปิดอ้าอยู่ สวี่กุ้ยเซียงวัย 76 ปีกำลังคุกเข่าอยู่ท่ามกลางเศษแก้วเต็มพื้น ในอ้อมแขนกอดสามีที่หมดสติไว้
ผมสีดอกเลาของจ้าวเจี้ยนกั๋วเปื้อนคราบน้ำยาสีน้ำตาล ริมฝีปากที่แห้งแตกพึมพำเสียงขาดห้วง: “เสี่ยวอวิ๋น... โทรศัพท์...”
“หมอ ใช่แล้ว! หมอ” สวี่กุ้ยเซียงเงยหน้าขึ้นกะทันหัน ดวงตาที่ขุ่นมัวเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย