เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เถ้าแก่ตระกูลฉางอาศัยอยู่ในตรอกตะวันตกของเมือง
ก่อนหน้านี้เขาเป็นเถ้าแก่ขายผ้า แม้จะไม่ถึงกับมั่งคั่งร่ำรวย แต่ก็ไม่ถึงขั้นยากจนจนไม่มีข้าวกิน
ทว่าหลังจากบุตรีของเขาสิ้นใจ หลานชายที่มาอาศัยอยู่ด้วยก็ย้ายออกไป เรือนเล็กตระกูลฉางจึงเหลือเพียงเขากับบุตรชายคนเล็ก
หลังจากบุตรีปลิดชีพตนเอง ผู้คนรอบข้างต่างกล่าวว่าเขาขายบุตรีกิน และบีบบังคับบุตรีจนตาย
กิจการร้านผ้าจึงได้รับผลกระทบจนทำต่อไปไม่ไหว
ต่อมาเขายังประสบกับพวกอันธพาล จนพลั้งล้มขาหักไปข้างหนึ่ง กลายเป็นคนพิการขาเป๋
คนพิการขาเป๋วัยเกินสี่สิบปีผู้มีเรื่องราวว่าบีบบุตรีจนตาย ย่อมไม่อาจหางานดี ๆ ทำได้ไม่ว่าที่ใด จึงทำได้เพียงรับงานรับจ้างจิปาถะหาเงินประทังชีวิต
เว่ยซีเหนียนยืนอยู่หน้าประตูเรือนตระกูลฉาง เขาหันกลับไปมองเยวี่ยจิงเชวี่ยซึ่งนั่งอยู่ข้างประตูรถม้า
เยวี่ยจิงเชวี่ยยิ้มให้เขา พลางส่งสัญญาณว่าไม่ต้องกังวลว่านางอยู่ที่นี่
เว่ยซีเหนียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วหันกลับไปมองเรือนตระกูลฉางอีกครั้ง