กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่เจิ่นชุนเดินเข้าไปนั่งลงข้างเว่ยซีเหนียน
“เจ้ามานั่งรอจิงเชวี่ยอยู่ตรงนี้หรือ?”
เว่ยซีเหนียนกลอกตา “ไม่อย่างนั้นจะรอเจ้างั้นหรือ?”
หลี่เจิ่นชุน “……”
หากเจ้ารอนางจริง ๆ เช่นนั้นคงเกิดเรื่องใหญ่แล้ว
นางมองไปทางเว่ยหนานเฉิง ส่งสัญญาณให้คนเป็นพี่ชายอย่างเขาพูดอะไรสักหน่อย
เว่ยหนานเฉิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า
“แม่นางเยวี่ยยังเหลืออีกกว่าครึ่งเดือนจึงจะมาถึงซั่งจิง หรือเจ้ายังคิดจะนั่งอยู่ที่นี่กว่าครึ่งเดือน?”
“แต่ข้าก็ไม่มีอะไรให้ทำเหมือนกันนี่”
เว่ยซีเหนียนใช้สองมือค้ำบันได ร่างเอนถอยไปด้านหลังเล็กน้อย ก่อนเงยตามองเว่ยหนานเฉิง