ตอนที่ 222 ข้าก็ไม่เสียใจเช่นกัน

เยวี่ยจิงเชวี่ยยืนอยู่อย่างเย็นชาและเงียบงัน ขันทีเซวียมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ทว่าไม่อาจมองเห็นร่องรอยการโกหกใด ๆ จากใบหน้าอันเย็นชาของนาง

“ช่วงก่อนหน้านี้ ขันทีเฒ่าได้ยินมาว่าคุณชายเว่ยคุกเข่าอ้อนวอนให้ฮูหยินน้อยกลับตระกูลเว่ยระหว่างทางไปวัดม้าขาว ผู้ที่พบเห็นต่างกล่าวกันว่าฮูหยินน้อยเว่ยมีวิธีปราบสามีอันยอดเยี่ยมอยู่กระบวนหนึ่ง”

เยวี่ยจิงเชวี่ยเงยหน้ามองเขา “นั่นเป็นเพียงเพราะเห็นแก่บ้านเดิมของข้า หากไม่มีพี่ชายและท่านพ่อคอยหนุนหลัง เขาอาจไม่ยอมแสดงสีหน้าดี ๆ ต่อข้าก็เป็นได้”

ทันทีที่นางกล่าวจบ องครักษ์ที่ออกค้นหาก็วิ่งเข้ามาแล้วกล่าวกับขันทีเซวียว่า

“เรียนใต้เท้า ค้นทั่วทั้งเรือนแล้ว ไม่พบเว่ยจื้อขอรับ”

ขันทีเซวียมองเยวี่ยจิงเชวี่ย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต้องรบกวนแม่นางเยวี่ยติดตามขันทีเฒ่าเข้าวังสักเที่ยวแล้ว”