กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฝินโจว
เฉินซู่กอดเสาไม้ต้นหนึ่งไว้ คางเกยอยู่บนหัวเสา
“เจ้าว่าหัวหน้าเปลี่ยนใจแล้วหรือไม่?”
ข้างกายยังมีบุรุษกำยำยืนอยู่อีกหลายคน ทั้งหมดล้วนเป็นผู้ที่เติบโตมาพร้อมกับหลี่เจิ่นชุนและเฉินซู่ตั้งแต่วัยเยาว์
บุรุษกำยำคนหนึ่งถือเมล็ดแตงอยู่กำมือหนึ่ง พลางแทะพลางกล่าวว่า
“แต่อาสามเว่ยไม่ได้บอกหรือว่านางชอบเจ้าเว่ยเชี่ยวนั่นมาตั้งแต่เด็ก? แต่ก่อนข้ายังคิดว่าเว่ยเชี่ยวเป็นบุคคลสำคัญอะไรเสียอีก ใครจะรู้เล่าว่าเป็นเพียงหนุ่มหน้าขาวที่มีดีแค่รูปลักษณ์”
เฉินซู่หันหน้าไปมองเขา แล้วหันกลับไปมองหลี่เจิ่นชุนกับเว่ยเชี่ยวที่อยู่ไม่ไกล
เห็นเพียงหัวหน้าของพวกเขาเดินนำอยู่เบื้องหน้า สีหน้าเย็นชา บัณฑิตหนุ่มด้านหลังพูดกับนาง ทว่านางทำราวกับไม่ได้ยินและไม่ปริปากตอบ