ตอนที่ 192 ยิ่งเชื่อว่าของหายากย่อมมีค่า

เกมูตันเงยหน้าขึ้นจากอ้อมอกของโกลันอย่างฉับพลัน รูม่านตาหดวูบลงเล็กน้อย

นางมองไปยังบุรุษที่ยืนอยู่ไม่ไกล ลมราตรีแห่งทุ่งหญ้าพัดแขนเสื้อของเขาปลิวไสว ราวกับกำลังจะพัดเขาไปจากมือของนาง

“เดี๋ยวก่อน—”

“แม่นางมูตัน”

เกมูตันกำลังจะเอ่ยสิ่งใด เว่ยหนานเฉิงกลับชิงเอ่ยขัดนางเสียก่อน

เกมูตันมองเขา เว่ยหนานเฉิงยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “วิญญูชนย่อมปฏิบัติต่อสหายด้วยความจริงใจ ใจที่ข้าปฏิเสธแม่นางนั้นจริงแท้ ดังนั้นขอแม่นางมูตันอย่าได้พัวพันกับข้าอีกเลย”

นั่นจะทำร้ายนาง

เกมูตันวัยสิบหกปีจ้องมองคนในดวงใจคนแรกที่นางได้พบในชีวิตนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งมอง ดวงตาก็ยิ่งแสบร้อน

“พวกเขาลงมือโหดเหี้ยมนัก เจ้าอาจตายด้วยน้ำมือของพวกเขา”