กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่เจิ่นชุนจะไม่รู้ได้อย่างไรว่านางเป็นฝ่ายไร้เหตุผล
แน่นอนว่านางย่อมรู้
แต่เรื่องระหว่างสามีภรรยา ไหนเลยจะเป็นเรื่องที่ผู้ใดมีเหตุผลกว่าแล้วจะเป็นฝ่ายพูดชนะได้
ผู้ที่ได้รับความโปรดปรานเท่านั้นจึงจะกล้าทำตัวไร้ยำเกรง
หลี่เจิ่นชุนมองเว่ยหนานเฉิงแล้วหัวเราะแหะ ๆ สองครั้ง
“คุณชายใหญ่อย่าได้โกรธข้าเลยได้หรือไม่ คุณชายใหญ่ก็รู้ ข้าคลอดก่อนกำหนดตั้งแต่แรกเกิด สมองของข้าไม่ค่อยดีนัก อีกทั้งยังเสียท่านแม่ไปตั้งแต่เล็ก ชีวิตจึงแสนอาภัพยิ่งนัก”
“หากคุณชายใหญ่ยังไม่สนใจข้า เช่นนั้นข้ามิยิ่งน่าสงสารกว่าเดิมหรือ”
เว่ยหนานเฉิง “……”
เขามองนาง “เจ้าพูดอะไรกับหานเหอซี”
ในเมื่อหานเหอซีจำเขาได้ เขาย่อมจำหานเหอซีได้เช่นกัน