กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ค่ำคืนถัดมา หลี่เจิ่นชุนก็สวมชุดพรางกายในราตรีอีกครั้ง
ก่อนออกเดินทาง นางจงใจไปหาฟางหรูซื่อ
“เมื่อวานตอนอาสะใภ้รองขโมยไข่มุก เห็นคนคุ้นเคยอยู่บ้างหรือไม่?”
ฟางหรูซื่อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “ที่ตลาดแลกเปลี่ยนชายแดนแห่งนี้ ข้าจะมีคนคุ้นเคยได้อย่างไรกัน?”
นางครุ่นคิดอย่างละเอียด “เมื่อคืนมืดมิดจนมองสิ่งใดไม่เห็น ยามหลังเกิดการต่อสู้ชุลมุนยิ่งมองใบหน้าผู้คนไม่ชัด ครู่หนึ่งจึงบอกไม่ได้จริง ๆ ว่ามีคนรู้จักอยู่หรือไม่”
“เจ้าถามเช่นนี้ หรือว่าข้างในนั้นมีคนที่ข้ารู้จักอยู่อย่างนั้นหรือ?”
“ไม่มีอะไร ข้าเพียงถามไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น”
หลี่เจิ่นชุนจากไป นางคิดจะไปสืบดูในกระโจมของพ่อค้าต้าเว่ยอีกครั้ง