กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เจ้าต้องการหรือไม่?”
เว่ยซีเหนียนเงยหน้ามองนาง “เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเจ้าไม่ต้องการ”
เยวี่ยจิงเชวี่ยก้มตามองเขา เห็นขอบตาของเขาเริ่มแดงขึ้นมา ไม่รู้ว่าเพราะน้อยเนื้อต่ำใจเกินไป หรือถูกไอสุรารมกันแน่
“ข้าต้องการ”
นิ้วชี้ของนางไล้ผ่านขอบตาเขา ปลายนิ้วเปื้อนความชื้นบางเบา
นางโน้มตัวลง จุมพิตหว่างคิ้วของเว่ยซีเหนียน
“ขอเพียงคุณชายรองไม่ทอดทิ้งข้า ต่อแต่นี้ข้าจะไม่พูดเรื่องหย่าร้างกับเจ้าอีก”
“หากเจ้ากลับเสียใจเล่า?”
เว่ยซีเหนียนเงยหน้ามองนาง “หากเจ้ากลับเสียใจ ก็ยังต้องพูดเรื่องหย่าร้างกับข้าอยู่ดี”
“เช่นนั้นคุณชายรองก็อย่าได้เปิดโอกาสให้ข้าเสียใจ”